Το βαπόρι απ’ την Περσία
Είπα να προσθέσω και εγώ στα πολλά που ακούγονται και γράφονται για την πλήρη απαγόρευση του καπνίσματος σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Κάποια πράγματα δεν είναι συζητήσιμα. Ένα από αυτά είναι η υγεία μας – εμένα και εσένα. Από τη στιγμή που κάποιος καπνίζει δίπλα μου, εισπνέω τον καπνό του και με βλάπτει εξίσου (αποδεδειγμένα), οφείλει να σεβαστεί την επιθυμία μου να μην καπνίζω. Δεν έχει κανένας δικαίωμα να επηρεάζει την δική μου υγεία.
Πέραν τούτου, τα διάφορα που διάβασα πρόσφατα σε εφημερίδες (κυρίως τον Πολίτη γιατί τζίνον διαβάζω όι γιατί εν της μιας ή της άλλης άποψης): ότι “πάει το κάπνισμα σε μια ταβέρνα με μουσική”, ότι “είναι ρατσισμός/φασισμός”, ότι “είναι ξενόφερτο”, ότι η απαγόρευση “προέρχεται από χώρες ξενέρωτες ή ιμπεριαλιστικές ή που κάμνουν πολλούς πολέμους ή την κακή Ε.Ε.”, μα “πώς να άκουεις το ‘άναψε τσιγάρο δώστου φωτιά’ χωρίς τσιγάρο”, το “είναι στην κουλτούρα μας” και το κορυφαίο: “μα γιατί μόνο οι καπνιστές; να απαγορευτεί και το ποτό τότε;” – εκτός από χαζά επιχειρήματα που προσπαθούν να μας παραπέμψουν σε ένα είδους χαμένου ρομαντισμού των “παλιών καλών εποχών” είναι τουλάχιστον μωρία. Επίσης γράφτηκε ότι ο νόμος προτάθηκε από τον Περδίκη, τη Θεοχάρους και την Κυριακίδου, ενώ – στο ίδιο άρθρο- συγκρίνονταν αυτοί με πιο “ευχάριστους και ενδιαφέρον πολιτικούς” που καπνίζουν π.χ. τον Αναστασιάδη και τον Κατσουρίδη.
Είπαμε, όσον αφορά την υγεία, δεν σηκώνει συζήτηση το θέμα αλλά χάριν αυτής… (και αφού ήβρα και ένα θέμα να “ξεσκονίσω” το μπλογκ):
- Το αν “πάει” κάπου το τσιγάρο εν άποψη και θέμα γούστου. Για κάποιους πάει και το κετσαπ πας την πίτσα – γούστο τους, αλλά μόνο αν ότι κάμουν δεν βλάφτει τζίνον που κάθεται δίπλα τους.
- Ρατσισμός και φασισμός; Δεν απαγορεύτηκε το τσιγάρο! Απαγορεύτηκε εκεί που επηρεάζει και άλλους.
- Ξενόφερτο, από τους “κακούς ξένους” και “δεν είναι στη κουλτούρα μας” είναι μια από τις πιο κοινές μας δικαιολογίες, ήταν να μεν το ακούσουμε τζαι δαμέ; Φταίνε οι ξένοι. Εγώ λέω επιτέλους που είδαμε ένα καλό που κάμνουν και το εφαρμόσαμε, εκτός αν όντως είμαστε τόσο ηλίθιοι πλεον σε τούντην χώρα που οι ξένοι κάμνουν μας ό,τι θέλουν ή τους ακολουθούμε εντελώς τυφλά.
- Μα “πώς να άκουεις το ‘άναψε τσιγάρο δώστου φωτιά’ χωρίς τσιγάρο” – να σου πω ένα άλλο:
“Το βαπόρι απ’ την Περσία [...] Τόννοι έντεκα γεμάτο με χασίσι μυρωδάτο” – φαντάζομαι εκείνη την ώρα πρέπει να τραβήσουμε και λίγο χασισάκι;
- Και ερχόμαστε στο ποτό, που μας παίρνει πίσω στο “αν βλάφτει τζίνον που κάθεται δίπλα”. Ακόμα και πίττα, βασιλόπιττα να ένι ο διπλά σου η πιο πολλή ζημιά που εννα σου κάμει εν να φυρτείς που τα γέλια. Όσον αφορά το πίνω και οδηγώ, αν δεν κάμνω λάθος πέρσι, πρόπερσι επήεν το όριο στο 22μg που το 39.
- Πάμε και στο “μα γιατί να μην επιτραπεί να υπάρχουν λέσχες/κλαμπ/κέντρα που να είναι μόνο για καπνιστές”. Η Κενεβέζα είπεν προχτες ότι στην Ελλάδα δεν εδούλεψεν ο νόμος με τις εξαιρέσεις. Αμαν τώρα θεωρούν το νόμο διφορούμενο – που λαλεί: βαλτε μια ταμπέλα και μεν καπνίζεται μέσα – τι θα γίνει άμαν προσθέσουμε σε τούτο κι άλλες παραμέτρους; Λαλούν ότι ο νόμος δεν είναι σαφής, άρα να τον καμουμε πιο περίπλοκο; Παντού! Να μεν έχει εξαιρέσεις και “παραθυράκια”.
- Όσον για το αν οι καπνιστές είναι γενικά πιο ενδιαφέρον χαρακτήρες/πολιτικοί κτλ, και θεωρούμε τζίνους που προτιμούν το περιβάλλον χωρίς καπνό ξενέρωτους, μάλλον εβλέπετε πολλές διαφημίσεις Marlboro σαν παιδιά. Ναι; Το να καπνίζεις σημαίνει ελευθερία, είσαι ενάντια στο κατεστημένο, καουμπόυ, λεβέντης, μάγκας και μερακλής; Γούστο σου, κάμε ότι θέλεις, αλλά τον καπνό σου άμαν τον εισπνέουν τζαι άλλοι, εσκέφτηκες ότι μπορεί να γίνουν όσον μάγκας είσαι και εσύ; Αμαναμου! Χελωνονιτζάκια!
Έχοντας πει όλα αυτά να πω και κάτι τελευταίο. Ναι, είμαι απόλυτος – απαγόρευση παντού σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Για την υγεία του συνόλου. Γίνεται ρε μάγκα, να παίρνεις το μωρό των 2-3 χρονών στο καφέ, να κάθεσαι στο σμόκινν σέκτιον το ντουμάνι, να βαστάς το τσιγάρο που τη μια τζαι το μωρό που την άλλη τζαι να χαριεντίζεσαι; Αν μη τι άλλο, για προστασία των ανηλίκων.
Τέλος, στο πανεπιστήμιο άναφκα και εγώ μέσα-μέσα έναν τσιγάρο με παρέα. Μια φορά επήρα και πούρους κουβανέζικους που την Κύπρο – ευτύχως εν με εκόψαν στο τελωνείο της Αμέρικα… Αλλά δεν μπορώ τον καπνό σήμερα, νεκατσιώ και που μυρίζομαι τσιγάρο (έναν καλό πούρο εν άλλη κουβέντα – τζαι γούστον μου!)… Ασε που ξέρω και καπνιστές που δεν αντέχουν να τους φυσούν καπνό στα μούτρα, ή να έχει καπνό όταν τρώνε.
Μεγάλωσα με καπνιστή μπαμπα και έχω μια μάμμα που (παθητικός καπνιστής επι 31 χρόνια) έχει βρογχίτιδα και συμπτώματα άσθματος επι τακτικής βάσεως. Σήμερα βλέπω τον μπαμπα μου με τες πάτσιες και τες πισσούες… όπως του είπεν πιο παλιά ένα φίλος του: αν ήταν “φυσικό” το κάπνισμα εν θα έπρεπε να είχαμε τζαι μια καμινάδα;
Τελός (που τα αλήθκεια τούντην φορά), σήμερα έπιασα να κάμω κράτηση σε ένα εστιατόριο. Λαλώ της κοπέλας ώρα, άτομα κτλ και λαλεί μου:
“ΟΚ μια κράτηση, στις 9, 5 άτομα, <όνομα>, <τηλέφωνο> στους καπνιστές…”
“Καπνιστές;”
“ΧΑΧΑΧΑΧΑ”
17 comments January 7th, 2010