Posts filed under 'Εκπαίδευση'
Αυτό που είσαι είναι τεχνητό. Γιατί είναι κάτι που διδάσκεσαι. Είναι επίκτητο. Έλληνας; Τούρκος; Σουηδός; Αμερικάνος; Είσαι αυτό που σου λένε στο σχολείο.
Οι Αιγύπτιοι μεγαλώνουν με δυο κουλτούρες, περίπου… Η αρχαία Αίγυπτος και η Αραβική/Μουσουλμανική κουλτούρα. Αυτά τα δυο δεν είναι και απόλυτα συμβατά. Δηλαδή ένας Αιγύπτιος μπορεί να νιώθει περήφανος για τον πολιτισμό του μιλώντας για την αρχαία Αίγυπτο ή μιλώντας για τον αραβικό πολιτισμό. Αυτά όμως δεν προήλθαν το ένα από το άλλο. Επίσης ο αραβικός πολιτισμός και η μουσουλμανική παράδοση είναι μέρος της κουλτούρας των χωρών από το Μαρόκο μέχρι το Αφχανιστάν.
Με παρόμοιο τρόπο ένας Ε/Κυπραίος διχάζεται μεταξύ του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και του ελληνοχριστιανικού πολιτισμού που προέρχεται από το Βυζάντιο. Η ταυτότητα μας είναι ένα κράμα, μια επιλεκτική μνήμη των ένδοξων στιγμών των ανθρώπων που πέρασαν από τη γεωγραφική μας περιοχή και τα οποία μπορούμε να ανακαλούμε σε “δύσκολες” στιγμές για να αντιταχθούμε στους “άλλους” πολιτισμούς.
Το πόσο εύκολο είναι να αλλάξει η ταυτότητα μας φαίνεται από τους ανθρώπους που έχουν ζήσει σε χώρες με άλλες κουλτούρες και έχουν μια δική τους ιδιόμορφη κουλτούρα. Στο τέλος, το κάθε άτομο είναι μια άλλη κουλτούρα που ανήκει σε ένα σύνολο ατόμων που μοιράζονται αυτές τις πεποιθήσεις.
Το να σκοτώνεις κάποιο γιατί έχει Εγγλέζικο ή Αμερικάνικο διαβατήριο είναι γελοίο. Κυρίως γιατί ξέρω άτομα που έχουν τρια διαβατήρια. Είμαι τι λέει το διαβατήριο μου; Είμαι το σχολείο που πήγα; Είμαι οι γονείς μου; Είμαι αυτά που διαβάζω; Είμαι λίγο απ’ όλα… και βάλε…
Δυστυχώς, λόγω του ότι η παιδεία μας δεν μας παρέχει τα απαραίτητα εφόδια, δηλ. την αυτοπεποίθηση στον δικό μας πολιτισμό φοβάμαστε τους ξένους. Η ξενοφοβία και ο ρατσισμός που είναι εμφανέστατα στοιχεία της κοινωνίας μας είναι αποτέλεσμα της φοβίας που έχουμε για το τι είμαστε: φόβος να πει ένας οτι εν Κυπραίος γιατί το τι σημαίνει αυτό δεν είναι ξεκάθαρο. Εκτός από την καχυποψία και την εκμετάλλευση που έχουμε απέναντι σε ξένους μετανάστες, η αντιμετώπιση που έχουμε απέναντι σε όσους είναι διαφορετικοί κάνει τον οποιοδήποτε να προτιμά να πει κάτι άλλο πριν από το Κύπριος: Ελληνοκύπριος, Τουρκοκύπριος, Εγγλεζοκυπραίοι, κτλ… και όταν πας στο εξωτερικό είσαι Έλληνας, Τούρκος κτλ…
Δεν είναι ξεκάθαρη ταυτότητα γιατί ποττέ δεν ενισχύθηκε. Μέχρι και πρόσφατα ήταν οι χώρκατοι όσοι μιλούσαν με κυπριακή προφορά και η κοινωνία μας ήταν ιδιαίτερα συγχισμένη για την ταυτότητα της. Οι νέοι δεν κομπλάρουν πλεον γιατί δεν χρειάζεται να καλαμαρίσουν για να δείξουν την μόρφωση τους.
Ακόμα και οι συζητήσεις για την μεταρρύθμιση στην παιδεία δείχνουν τον φόβο που μας διακατέχει. Δυστυχώς στην 48χρονη ιστορία του κράτους μας ποτέ δεν κατόρθωσαμε να δημιουργήσουμε μια ταυτότητα. Ακόμα και να πεις ότι η Κύπρος έχει ένα λαό, είναι θέμα που θα προκαλέσει αντιδράσεις. Αντίθετα ακόμα και ΗΠΑ έχουν μια ταυτότητα ποιο στέρεη από τη δική μας έστω και αν θέτει τις βάσεις του στο popular culture. Τουλάχιστον οποιοσδήποτε μπορεί να πει ότι είναι Αμερικάνος, ενώ εδώ οι Κυπραίοι αντρέπονται να πουν: “Είμαι Κυπραίος”…
November 30th, 2008
Don’t know why I am writing in English in the last two posts. For a change I guess….
I have always had a good relationship with History (and Geography). In fact, as a young nerd I used to read a lot on both subjects. Unfortunately, after primary school something happened and I stopped reading with the same passion. Then again maybe I know what happened: my family bought a computer and I was transformed into a computer geek. At the moment, I always have two to three books that I am in the process of “reading”; which means I have had them next to my bed for the past year and have not finished them yet.
In any case, I am sending you off to read this which I stumbled upon today.
Καληνύχτα!
March 23rd, 2007
Όταν ήμασταν σχολείο χρησιμοποιούσαμε τα βιβλία που μας έστελλε η μαμμά πατρίδα. Σαν μικρό κράτος – από οικονομικής άποψεως – αυτό ήταν λογικό. Από την άλλη, στο μάθημα της ιστορίας είχαμε κάμει τα πάντα για την αρχαία Ελλάδα, τον δωρικό και ιωνικό ρυθμό, τα γλυπτά, τον Παρθενώνα, ότι εμείς εδώσαμε τα φώτα του πολιτισμού στον κόσμο και ότι ούτε λίγο ούτε πολύ όλη η ανθρωπότητα βγήκε από το βάρβαρο παρελθόν της λόγω του Ελληνισμού. Η αλήθεια είναι ότι η μόνη ιστορία που θυμάμαι είναι η αρχαία Ελλάδα και το “αθάνατο ‘21″, ατε τζαι λίον το “ΟΧΙ” (του ‘40).
Σύγχρονη ιστορία καθόλου και ένα βιβλίο που έγραφε πόξω “Ιστορία της Κύπρου” το ανοίξαμε καμμιά, δκυο φορές για να μας πουν λίγο για την Χοιροκοιτία. Σε παλαιότερο πποστ έγραψα για το μάθημα σύγχρονης αμερικάνικης ιστορίας που έκαμα στο πανεπιστήμιο. Κανένας δεν πλησιάζει εκείνον τον καθηγητή σε βάθος και ποιότητα.
Ήταν στο πανεπιστήμιο επίσης που άνοιξα μια χρονολογική εγκυκλοπαίδεια στην βιβλιοθήκη (ένα βιβλίο που γράφει σε λήμματα σαν εγκυκλοπαίδεια τι έγινε κάθε χρονιά) για το 1974, 1975 και 1976 και διάβασα το λήμμα “Cyprus”. Το 1975 (ή το 1976) έμαθα, ακυρώθηκαν συνομιλίες Κληρίδη – Ντεκτάς γιατί βρέθηκε ένα ολόκληρο Τουρκοκυπριακό χωριό σφαγιασμένο (από νήπια μέχρι γέρους).
Σήμερα [permalink] συζητούμε αν πρέπει το βιβλίο ιστορίας για τα μωρά της έκτης δημοτικού να γράφει “διχοτομήθηκε” ή αν παραλείπει να αναφέρει τους αγνοούμενους. Επειδή η σύγχρονη ιστορία της Κύπρου δεν εξυπηρετεί την σημερινή προπαγάνδα δεν πρόκειται να βρείτε άκρη. Όυτως ή άλλως τζίνες τες σελίδες ποττέ δεν τις αγγίζουν οι δασκάλοι – ο καθένας λαλεί τα δικά του και σε κάθε γιορτή πουλάμε το παραμύθι μας.
Επειδή με την ιστορία είχα πάντα καλή σχέση στο σχολείο, έχω κάμει μια υπόσχεση στον εαυτό μου: η επόμενη ιστορία που θα διαβάσω θα είναι εδώ (ξεκινώ το αλλά παντά ξεχάνω που σταμάτησα).
February 11th, 2007
Μα γιατί άραγε ο Πεύκιος δεν μπορεί να δώκει στα σχολεία όσα θέλουν τζαι συμβιβάζεται με καμιάν τερατσιάν; Μήπως έχουμε άλλες προτεραιότητες;
October 17th, 2006
Όταν ήρτα που τες σπουδές μου, ανακάλυψα ότι το πτυχίο μου έπρεπε να αναγνωριστεί ως ισότιμο του ΠανΚυπ από το ΚΥΣΑΤΣ και ότι οι πληροφορικάριοι πρέπει να γραφτούν στην ΕΤΕΚ. Αυτά φυσικά ήταν απαραίτητα για αιτήσεις στο δημόσιο – καθηγητής, λειτουργός πληροφορικής για την CYTA κτλ. Το ΚΥΣΑΤΣ μου απάντησε μετά από 11 μήνες, ενώ η ΕΤΕΚ – παρ’ όλο που έγινε ένσταση και στάληκε επιπλέον χαρτολόι – μας έγραψε κανονικότατα.
Πριν λίγους μήνες είπαν [η κυβέρνηση] ότι για να διεκδικήσεις θέση στο δημόσιο πρέπει να κάμεις μιαν εξέταση γενικού τύπου πρώτα. Όταν την περάσεις, παίρνεις ένα πιστοποιητικό που βάζεις μαζί με κάθε αίτηση. Τούτο γίνεται για να μειωθεί ο αριθμός των αιτήσεων (και να φκάλουν καμιά έξτρα λίρα αφου για να κάτσεις την εξέταση θέλεις 30 λίρες). Σήμερα έλαβα επιστολή από την Επιτροπή Δημόσια Υπηρεσίας που με πληροφορεί ότι στες 4 του Νιόμβρη έιναι η εξέταση και να πάω να την κάμω. Στες 4 του Νιόμβρη εγώ έχω μάθημα (γράφτηκα για ΜΒΑ) και το μάθημα είναι 5 ημερών, χάσω την μια μέρα χάνω 20% της ύλης, συν του ότι το μάθημα προσφέρεται την επόμενη χρονιά πάλε.
Βασικά, δεν δίνεται εναλλακτική ημερομηνία για την εξέταση της Ε.Δ.Υ. την οποία να δεν κάτσεις τζίνην την μια μέρα που προσφέρεται δεν μπορείς να διεκδικήσεις καμιά θέση στο δημόσιο για ένα ολόκληρο χρόνο. Σήμερα έφυγε επιστολή για τον πρόεδρο της επιτροπής ζητώντας εναλλακτική ημερομηνία. Στην αντίθετη περίπτωση θα ζητήσω επιστροφή των χρημάτων μου και αν δεν γίνει ούτε αυτό θα ληφθούν πιο δραστικά μέτρα. Ελπίζω ότι θα δείξουν κατανόηση.
Τελικά, στην Κύπρο η εκπαίδευση λειτουργεί με πολλά περίεργο τρόπο. Πάμε καλύτερα γενικά. Εχτές πήρα τηλεφώνημα από το Υπουργείο Βιομηχανίας που με πληροφορούσε ότι το παράπονο μου που έκαμα online (για ένα ντεπόζιτο νερού με κερματοδέκτη) μεταβιβάστηκε στο Υπουργείο Υγείας. Αλλά έχουμε ακόμα δρόμο. 11 μήνες και 50 λίρες στο ΚΥΣΑΤΣ, 50 λίρες στην ΕΤΕΚ (μπορεί να ήταν και 30 δεν θυμάμαι) και καμιά απάντηση στην ένσταση μου, 30 λίρες και μια εξέταση (ή κόψε το λαιμό σου) από την ΕΔΥ. Και μεν μου αρκέψετε “αν δεν ήθελες, δεν έκαμνες αίτηση”. Μιλάμε απλά για να έχεις την επιλογή να κάμεις αίτηση εδώ, και όχι την αίτηση αυτή καθαυτή.
Θα δείξει.
1/10/2006: Δεν έχω απάντηση ακόμα, αλλά στην συγκεκριμένη περίπτωση έχω λίγο άδικο. Απ΄ ότι μου είπε ένας φίλος η προκύρηξη για τις εξετάσεις έλεγε την ημερομηνία διεξαγωγής τους και ότι τα λεφτά είναι non-refundable. Άρα μάλλον, εγώ πρέπει να κανονίσω την πορεία μου.
September 29th, 2006
Previous Posts
