Εβλέπα σήμερα την συζήτηση στο μεσημεριανό του ΡΙΚ που εμιλάν για τις καταγγελίες του Κυριάκου Ιωάννου ότι δηλ. η κυπριακή αποστολή ήταν ελλειπής - δεν είχαν γιατρό και χειροπράκτη ή φυσιοθεραπευτή και όταν ζήτησε να πάρει δικό του, με δικά του έξοδα, του είπαν όχι (γιατί ήταν εκπρόθεσμη η αίτηση). Στην διάρκεια της εκπομπής πήραν τηλέφωνο και τηλεθεατές που ανάφεραν προσωπικές τους εμπειρίες. Χαρακτηριστικά, πατέρας που ασχολείται η κόρη του με ενόργανη γυμναστική αγόρασε ο ίδιος το δίζυγο για να προπονείται η κόρη του, ενώ άλλοι ανάφεραν περιπτώσεις κατάχρησης των αδειών για προπονήσεις στον στρατό εις βάρος άλλων και άλλα κυπριακά.
Θυμάμαι “ένα καιρό που μ’ έπαιρνε η μάνα μου σχολείο” που ήθελα τόσο πολύ να ασχοληθώ με τον αθλητισμό και δεν έβρισκα που να πάω. Πήγα για μπάσκετ στον Κεραυνό στην πρώτη γυμνασίου για κανένα εξάμηνο, αλλά τα παραίτησα μετά (για διάφορους λόγους). Στο σχολείο έτρεξα στους αγώνες που είχαμε στην έκτη δημοτικού αλλά δεν τερμάτισα. Από το άγχος και την ανυπομονησία μου, έκαμνα τεράστιους διασκελισμούς, έπεσα και δεν τερμάτισα. Αυτός ήταν ο μόνος “οργανωμένος” αθλητισμός στον οποίο έλαβα μέρος σε 12 χρόνια εκπαίδευσης στην Κύπρο. Θυμάμαι να θέλω να δοκιμαστώ για την ομάδα του μπάσκετ, αλλά ποτέ δεν είχα την ευκαιρία γιατί τότε έμπαιναν στην ομάδα όσοι έκαναν προπόνηση σε ομάδες εκτός σχολείιου (και άρα ο γυμναστής δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να μαζέψει τα απαραίτητα άτομα). Ο αθλητισμός μου ήταν οι ώρες στο γήπεδο του μπάσκετ με τον αδελφό μου όπου παίζαμε μέχρι να νυχτώσει και δεν βλέπαμε την μπάλα πια…
Θυμάμαι όμως και συνομηλικούς μου στη Ν. Αφρική και ΗΠΑ με τους οποίους είχα επαφή, που είχαν γήπεδα στα σχολεία τους, δοκιμές για τις ομάδες, επιλόγες αθλημάτων, μαθήματα κολύμβησης και ομάδες κολύμβησης (και εννοείται πίσινες), είχαν μικρά ενδοσχολικά πρωταθλήματα και άλλα (όπως μαθήματα σκακιού κτλ). Δυστυχώς, καθημερινά και σε όλους τους τομείς δείχνουμε την μετριότητα και την ερασιτεχνικότητα μας. Έχουμε απλά κάτι για να λέμε ότι υπάρχει, κράτος για να λέμε ότι έχουμε, σχολεία που απλά κάνουν τα βασικά, όλα είναι σε επίπεδο προσχέδιου.
Και για να μην ισοπεδώνουμε τα πάντα, όπως έλεγε ο πρόεδρος του ΚΟΑ σήμερα (που φαίνεται άνθρωπος με όρεξη τζαι πέρκι βάλει μπρος να γίνει τίποτε), ταλέντα υπάρχουν, λεφτά υπάρχουν αλλά δυστυχώς δεν έχουμε υποδομή και οργάνωση. Αυτά είναι θέμα θέλησης και ηγεσίας - να δοθούν κίνητρα και να μάθει ο κόσμος την αξία του αθλητισμού για την υγεία και τον χαρακτήρα ενός ατόμου.
Επίσης, σήμερα ο Γεωργιάδης εσχολίαζε ότι εν καλά που η Κυπραία (η Αρτυματά) έχει δίπλα της την αθλήτρια με τον καλύτερο χρόνο γιατί μπορεί να την “τραβήσει”. Αυτό και έγινε και πέρασε τον πρώτο γύρο. Αυτό είναι κάτι που δεν έχουμε στην Κύπρο - κάποιον/κάτι να μας τραβήσει. Βολευόμαστε με το “ικανοποιητικό”, ποτέ δεν βάζουμε τον πύχη ψηλά… δεν υπάρχει άλλωστε καμιά πίεση. Εμείς διαλέγουμε τους εύκολους αγώνες: ποιός θα φάει περισσότερο, ποιός θα έχει το πιο ακριβό αυτοκίνητο, ποιός θα μπει στην κυβέρνηση…
Προς το παρόν για να πετύχεις πρέπει να φύγεις από εδώ. Ο Παγδατής πέτυχε γιατί έφυγε. Βλέπω τον Κυριάκο Ιωάννου να πιάνει υπηκοότητα καμιάς άλλης χώρας για να αγωνίζεται στο επίπεδο που μπόρει και αξίζει….
August 20th, 2008
Posted by: Mike
Filed under: Κύπρος
Σε αυτούς τους Ολυμπιακούς είδαμε τον Φελπς να πιάνει 8 χρυσά και να γίνεται ο αθλητής με τα περισσότερα χρυσά στην ιστορία (14 μαζί με τα 6 της Αθήνας), τον Μπόλτ να κάνει ένα απίστευτο εκατοστάρι και να σπάζει το παγκόσμιο και την Ισιμπάγιεβα να πηδά στα 5.05μ για ακόμα ένα νεο παγκόσμιο ρεκορ. Είδαμε και τις ατυχίες του αθλητισμού.
Στο κυρίως αγώνισμα όμως 
η Ελλάδα έρχεται αντιμέτωπη με την Αργεντινή - χρυσή ολυμπιονίκη της Αθήνας, η οποία μας απέκλεισε τότε στην φάση των προημιτελικών. Από τους τέσσερις αγώνες της φάσης των οχτώ το Ελλάδα - Αργεντινή θα είναι (θεωρητικά) το καλύτερο ματς, καθώς Λιθουνία, Ισπανία και ΗΠΑ είναι καθαρά φαβορί απέναντι στην Κίνα, Κροατία και Αυστραλία αντίστοιχα. Αν περάσουμε από την Αργεντινή, θα πρέπει να δέρουμε τις ΗΠΑ στον ημιτελικό πάλι…
Πρώτα όμως, πρέπει να περάσουμε από μια πανίσχυρη Αργεντινή με τον μαέστρο Τζινόμπλι. Δεν θέλω να πω πολλά. Ο,τι και να γίνει θα είναι φοβερό παιχνίδι. Αν θέλει η Ελλάδα να πετύχει τον στόχο που έβαλε, δηλ. ένα μετάλλιο, πρέπει να περάσει από τους πιο δυνατούς. Έχει όλα τα προσόντα, έχει την πείρα και πιστεύω ότι μπορεί να τα καταφέρει.
August 19th, 2008
Posted by: Mike
Filed under: Basketball Sports
Usually a game in the preliminary round of an international tournament would not be a big deal if not for history. After two years of sulking, team USA got their redemption. Apart from the American ego not much has changed in the world or even in the world of basketball. Things will change if another team wins the gold medal. So last time the US won… oh, no wait sorry… Spain did (world champion 2006). OK in Athens 2004, the US had … no, no, wait, sorry… it was Argentina… OK, OK… 2002 in Indianapolis… the US won gol…. no, no, my bad… it was Argentina again… So maybe, just maaaaybe, things have changed in the world of basketball on the international level. Guess what? Nobody is afraid of the big bad wolf!
What gave the USA the win today was the second quarter. After the 20-16 first quarter, the US broke out their “secret” weapon - athleticism. This is a group of guys that can play full court press defense and run the floor for fourty full minutes. Playing 82+ games a season will do that to you… They knew they had to guard the pick-n-roll and their pressure resulted in the fast break points that created the 20 point lead in the second quarter.
However, Greece did make an effort to come back and for a moment there in the third quarter they chipped away slightly. This was not enough and by that time the pressure defense of the Americans had forced them into the worst mistake one can make in basketball: over-thinking. The fast tempo is definitely in favour of the US team and a mere 22% from three-point land for Greece only added to their woes.
The next game of team USA against Spain will match up the two teams that run a lot. Also, the biggest weakness of the Greek team is that their big’s cannot score. There is no legitimate scorer near the basket. Spain has Gasol and other big’s that can score down low, so they are a more complete team that matches up better against the US.
I will return when the quarter finals begin, i.e. when the real tournament begins. The only people interested in the preliminary stage games are those that feel they need to prove something.
August 15th, 2008
Posted by: Mike
Filed under: Basketball
Ξεκινούν σήμερα οι Ολυμπιακοί αγώνες. Φέτος εκόψαν λίγο πιο μακριά που την προηγούμενη φορά και δεν θα πάμε αυτοπροσώπως, αλλά περιμένω πολλά.
Από το μπάσκετ - με τις ΗΠΑ να θέλουν να επιστρέψουν στο χρυσό και την Ελλάδα στα φόρτε της - στο βόλεϊ όπου την προηγούμενη φορά είχαμε τρομερές κόντρες και σετ να πηγαίνουν μέχρι τους 30 πόντους, στην υδατοσφαίριση (water polo), στην κολύμβηση, στον παραδοσιακό στίβο και μέχρι το τενις όπoυ θα είναι ο Ναδάλ και ο Φέντερερ…. και όλα αυτά παρόλο που η πολιτική γυροφέρνει έξω από τη φωλιά των αγώνων και μας κάνει να θυμόμαστε ότι εκτός από τα καλά μας εξακολουθούμε να έχουμε και τα κακά μας σαν ανθρωπότητα.
Interesting: How many Basketball players does it take to carry a flag?
August 8th, 2008
Posted by: Mike
Filed under: Sports
Previous Posts
