Πριν λίγες μέρες σε μια διαδικτυακή συζήτηση με ένα φίλο εμιλούσαμε για το αθλητισμό τζαι το τι σημαίνει να είσαι οπαδός μιας ομάδας. Προσωπικά δεν έχω ομάδα – λατρεύω τον αθλητισμό τζαι ιδιάιτερα το μπάσκετ, αλλά δεν μπορώ να μπω καθόλου στην λογική του να πορώνουμαι για μιαν οποιαδήποτε ομάδα. Συμπαθώ τζαι αγαπώ κάποιες ομάδες, καταλάβω τη χαρά τζαι την λύπη των παικτών γιατί καταλάβω την προσπάθεια τζαι τον αγώνα τους. Αλλά δεν μπορώ να υποστηρίζω μιαν ομάδα με πάθος τζαι να παραλογίζουμαι για τζίνην – είτε τούτο σημαίνει ότι βλέπω μόνο ότι με συμφέρει στο γήπεδο, είτε σημαίνει να θέλω μιαν άλλη ομάδα να χάσει χωρίς να μπορώ να απολαύσω απλα ένα παιχνίδι. ‘Εσιει την ομορφία του να υποστηρίζεις μια ομάδα που μετά που σκληρή δουλειά πετυχαίνει το στόχο της τζαι η συμμετοχή στον αθλητισμό τούτο ακριβώς διδάσκει – πειθαρχία τζαι επίτευξη στόχων με συστηματική δουλειά – αλλά τούτα χάνονται λόγο τζαι του μάρκετιγκ τζαι της αγοράς γύρω που τον αθλητισμό. Εννοείται ότι η καφρίλα του οπαδού εν πιο έντονη σε μιαν μικρή χώρα όπου συγκεκριμένες ομάδες συνδέονται τζαι με πολιτικές πεποιθήσεις τζαι παραδόσεις. Μια χώρα που όταν πάεις πρώτη μερά δουλειά λαλούν σου: “Γειά σου, με ίντα ομάδα είσαι;” τζαι για να σπάσει ο πάγος αλλά τζαι για να σε συγκόψουν. Για μένα ο οπαδός εν τυφλός υποτελής τζαι πελάτης ενός συστήματος τζαι ιδεολογίας όπως είναι τζαι ο χριστιανός, ο μουσολμάνος, ο δεξιός, ο αριστερός… άμαν βάλω ταμπέλα τζαι ξέρω εκ των προτέρων τες απαντήσεις τότε γίνουμαι απλά πελάτης μιας ιδέας. Δεν σκέφτομαι, δεν κρίνω, δεν μελετώ, δεν προχωρώ, δεν μαθαίνω, δεν ερευνώ τίποτα περισσότερο….

Σε κάποια φάση εδιάβασα το άρθρο τούτο που αναφέρει:
“Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία. Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής. Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται, τιθασεύονται.” (τα bold δικά μου)

Εμείς κάμνουμε ένα πρώτο πτυχίο, ένα μάστερ, ένα διδακτορικό τζαι η αλαζονεία που αποκτούμε δεν μας αφήνει να δημιουργούμε. Γινόμαστε κριτικοί. Μας φταίσιν ούλα. Αντι να προσπαθήσουμε πραγματικά να κάμουμε κάτι πιο καλό τζαι να βρούμε λύσεις βολευόμαστε σε μια θέση, ένα μισθό, σε σκέψεις που περιορίζονται στο τι οδηγούμε τζαι τι κινητό θα πιάμε τζαι τίποτε περισσότερο. Τζαι το χειρότερο εν ότι κρίνουμε τζαι κατακρίνουμεν τα τούτα.

Δαμέ να πω ότι πιστέφκω ότι ο κάθε άνθρωπος πρέπει να μπόρει – εκτός που το να μεν ταμπελιάζει τζαι να διψά για γνώση – να μπαίνει τζαι στο frame of mind του ότι ό,τι κάμνει έσιει κάποιο απώτερο σκοπό. ‘Οι με την έννοια του μεταφυσικού, αλλά ότι τζίνο που κάμνει ενεν απλά βιοποριστικό αλλά παράγει έργο τζαι βοηθά κάποιους άλλους – βασικά ότι δημιουργεί. Αλλιώς εν πελάτης τζαι όι επαγγελματίας. Τούτα ούλα φυσικά σημαίνουν τζαι ότι πρέπει οι ηγέτες να εν υπηρέτες – δηλ. να εν τζίνοι που παρέχουν τα μέσα τζαι την υποδομή για να δημιουργήσουν ούλοι.

Το θέμα εν τεράστιο… τζαι οι σκέψεις μου λιο νεκατωμένες… Μια τελευταία σκέψη: σε μια συνέντευξη για τη ζωή του Νικού Γκάτσου στην τηλεόραση μια γυναίκα που μιλούσε για αυτόν είπε ότι του έστειλε γράμμα να του πει πόσο τον θαύμαζε τζαι έβαλε μέσα στον φάκελο τζαι 2 δικά της ποιήματα. Η γυναίκα που της έπαιρνε συνέντευξη εθαύμασε την τζαι είπεν της ότι τούτο έθελε τζαι θράσος. Η απάντηση της ήταν ότι παλαιότερα δεν έβαζαν όρια στα όνειρα τους τζαι τες φιλοδοξίες τους. Εμείς οι σπουδασμένοι, ξερόλες των 30 και κάτι έχουμε τζαι την γνώση τζαι τα μέσα αλλά καθόλου φαντασία τζαι όρεξη για δημιουργία τζαι πάνω που ούλα λειτουργούμε μέσα σε πλαίσια – κοινωνικά, οπαδικά, θρησκευτικά, ιδεολογικά.

Τούτες τες σκόρπιες σκέψεις έχω προς το παρόν… Καληνύχτα.

Εψές επήα στην πρώτη μέρα του Cyprus film fays στο Ζένα Πάλας όπου είδα την κυπριακή ταινία Fish n’ Chips. Εν μια ταινία που αξίζει σίουρα τον κόπο. Δείχνει κυρίως τον διχασμό των ξενιτεμένων ανάμεσα στες δκυο πατρίδες τους, αλλά τζίζει τζαι άλλα θέματα όπως τες σχέσεις, τον γάμο, τα γειρατειά, τον ρατσισμό, την οικογένεια, την νεολαία, το κυπριακό τζαι την κυπριακή ταυτότητα….

Προσωπικά εμπόρεσα να ταυτιστώ με πολλά κομμάθκια της ταινίας τζαι έθελα να την δω οπωσδήποτε που τότε που πρωτοάκουσα γι’ αυτήν. Εν θέλω να μπω σε πολλήν λεπτομέρεια, να μεν κάμω τζαι σποϊλερ… πιένετε να την δείτε. Μάλλον έβρετε την να την δείτε, γιατί στο Cyprus film days τούντην εβδομάδα εν θα ξαναπαίξει.

Αγαπητέ φίλε,

Αν απόφασιζες να έρτεις στην Κύπρο ήταν να σε γυρίσω παντού. Εχτός που τες παραλίες τζαι τα αρχαία είσιεν να σε πάρω σε διάφορους περιπάτους για να δεις την Κύπρον πραγματικά τζαι όι μόνον τα μολ, τα σταρμπακς τζαι τα ζάρα. Πουτζίνα έσιει παντού.

Λοιπόν η μια μέρα θα ήταν περίπατος στην παλιά Λευκωσία. Θα επαρκαρίσκαμε ποτζί που εν η πύλη Αμμοχώστου. Αν ήμασταν τζαι τυχεροί τζαι είσιεν καμιά έκθεση ήταν να μπούμεν μέσα να γυρίσουμε. Σήμερα, ας πούμε, είσιεν έκθεση αρχιτεκτονικής. Να δεις ήταν πράματα γίνουνται στην Κύπρο! Πράματα που σου διούν ελπίδα τζαι κάμνουν τους τίτλους ειδήσεων μας να φαίνουνται υστερίες. Μετά θα επιάναμε το δρομούι απέναντι που την πύλη τζαι θα επερπατούσαμε προς τον Άγιο Κασιανό. Παραπάνω δαμέ ήταν να δεις τα σπιτούθκια τζαι μιαν αρχιτεκτονική πιο παλιά. Κτίρια τζαι παλιά αρχοντικά με πουρόπετρα, μικρα μαγαζούθκια τζαι κανέναν παππού πας το ποδήλατο να προχωρά αργά σαννα τζαι εξέμεινε πίσω που παλιά μαυρόασπρη ταινία ή που μια δεκαετία που οι ρυθμοί ήταν πιο αργοί. Καταλήγοντας πίσω στην πύλη Αμμοχώστου είσιεν να πάμε προς την Ιθάκη να μπούμε μες τα στενοσόκακα τζαι να φκούμε ποτζί που εν η αρχιεπισκοπή. Ήταν να δεις το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το μουσείο βυζαντινής τζαι αναγεννησιακής ζωγραφικής της αρχιεπισκοπής τζαι μετά το αρχοντικόν του Χατζηγιωργάκη Κορνέσιου.

Θα επιάναμεν την στράτα μπροστά που το μιναρέ τζαι το χαμάμ τζαι θα εφκαίναμε στην παλιά αγορά. Να δεις τζαι να μυριστείς φρέσκα λαχανικά. Γυρνώντας πίσω προς την Φανερωμένη θα εκαθούμασταν στον ήλιο για κανέναν φραπέ τζαι γαλατοπούρεκο στα τρια φανάρια ή καμία μπύρα στα καλά καθούμενα – αναλόγως ώρας τζαι διάθεσης. Εμπόρουσαμε να εκαθούμασταν τζαι στο μαειρκό του Ματθαίου να δοκιμάσεις αρνί στο φούρνο ή φασολάδα με κρεμμυδάκι φρέσκο τζαι κουλούρι. Θα εθώρες το Δημοτικό της Φανερωμένης τζαι την εκκλησούα δίπλα που τον Ματθαίο.

Που τζαμαί θα εμπορούσαμεν να πάμε στην κατεχόμενη πλευρά της Λευκωσίας για να δείς το Χάνι τζαι την Αγιά Σοφία. Εν επήα πολλές φορές αλλά αν είσιεν κανένα συμφοιτητή μας Τ/κ εμπορούσαμεν να βρεθούμεν μαζίν του τζαι να μας γυρίσει. Εν άσιημο που άκουετε να θέλω ξενάγηση στην χώραν μου ένεν; Εν για να δεις ήντα γελοίες καταστάσεις δημιουργούμε στον μυαλόν τζαι μετά στην ζωήν μας.

Επιστρέφοντας πίσω στην Λήδρας ήταν περπατήσουμε προς τα πάνω τζαι να πιάμεν παγωτό που τον Ηράκλη, εκτός αν εβόλεφκεν τζαι δεν ετρώαμεν προηγουμένως, ήταν να φάμεν στο Ιλ φόρνο καμιάν μακαρονάδαν ή πιτσούα. Ήταν να πιούμεν τζαι καμιάν μπύρα τζαι να θωρούμεν τον κόσμο που περνά. Θα εφκαίναμε στον 11ο όροφο του Σιακόλα να δεις την Λευκωσία που ψηλά.

Που τζαμαί ήταν να σε πάρω στο Μπρού να πιείς ένα τσάι να χωνέψεις! Τζαι θα επερπατούσαμεν που μέσα που την Λαϊκήν γειτονιάν προς το όχι τζαι πίσω στην Πύλη Αμμοχώστου. Αν είχαμεν ώραν ήταν να σε πάρω στο Αρχαιολογικό μουσείο, που αν τζαι μιτσήν τζαι λίον κακομάζαλον (που τον τζαιρόν τον Εγγλέζων αλόπως επροσθέσαμεν μιαν πτέρυγα/κάμαρη τζαι τίποτε άλλο), αλλά άξιζει για τα εκθέματα που έσιει.

Τούτα στην Λευκωσία.

Μιχάλης.

Αφου εν του Αγ. Βαλεντίνου σήμερα είπα να μοιραστώ μαζί σας τρεις ιστορίες – τρια περιστατικά που παρατήρησα σε διαφορετικές τζαι άσχετες φάσεις.

Ήταν αργά ένα βράδυ τζαι εσταμάτησα στον φούρνο να πιάσω γάλα. Άνοιξε η αυτόματη πόρτα τζαι επροχώρησα στο βάθος που ήταν τα ψυγεία τζαι τα κίτρινα ημιάπαχα γάλατα. Γυρέφκοντας το γάλα που έληγε πιο μετά μες την εβδομάδα ήβρα δυο άτομα πίσω που τα ράφια με τα παξιμάδια. Μια κοντοπάχουλη υπάλληλος έγραφε κάτι σε ένα χαρτάκι τζαι εδίαν το σε έναν μεσήλικο πελάτη. Ο κύριος με την κοιλίτσα τζαι τα γυαλούθκια έσφιξε το χαρτάκι στην χούφτα του, εκοίταξε με με ένα ένοχο βλέμμα τζαι εγύρισε να φύει προς το ταμείο.

Ήταν νωρίς ένα βράδυ. Κόσμος ανεβοκατέβαινε την Λήδρας κοιτάζοντας τες βιτρίνες. Στο ιταλικό εστιατόριο στο κέντρο της τα γκαρσόνια πηγαινοέρχονταν με πίτσες τζαι σπαγγέτι. Στο κατάστημα καλλυντικών απέναντι μια υπάλληλος ακούμπησε για μια στιγμή στην πόρτα τζαι χάζεψε τον κόσμο. Το γκαρσόνι έπιασε το πιπέρι τζαι με γοργό βηματισμό προχώρησε με κατεύθυνση προς το κατάστημα, είδε την υπάλληλο, αυτή του χαμογέλασε, ο ίδιος ανταπέδωσε τζαι καθώς εγύρισε προς το τραπέζι του, η κοπέλα χαμήλωσε το βλέμμα της – αυτή τη φορά με ένα χαμόγελο ικανοποίησης.

Σήμερα το βράδυ εγυρίζαμε με το αυτοκίνητο με τη Χ για να βρούμε έναν τόπο που έχει να πάει αύριο πρωί. Ένας παστός τύπος, μάλλον που τους κοινοτικούς εργάτες της πρωτεύουσας, περπατούσε φορώντας την κουκούλα της φόρμας του για να προστατευθεί που το κρύο. Σταμάτησα να τον αφήκω να διασταυρώσει τον δρόμο. Έφτασε στο απέναντι πεζοδρόμιο τζαι είδα ότι εκράταν κάτι στο σιέρι του. Ήταν ένα λουλούδι. Φαντάζομαι ότι έκοψεν το που έναν κήπο για να το πάρει στην αγαπημένη του.

Καλό σας βράδυ!

Βασικά έσιει δκυο πράματα που θέλω να σχολιάσω πολλά γλήορα: το ένα εν η τελευταία δήλωση Κουλία τζαι το άλλο εν το θέμα τον ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας.

Πρώτον, δεν βλέπω γιατί να πιστέψω τον κ. Κουλία τζαι κάτι που ισχυρίζεται. Γενικότερα η παρουσία του στην πολιτική της Κύπρου συνοδεύεται που υπερβολές τζαι παραποίηση γεγονότων. Εν σε πιστέφκω κύριε Κουλία… κυρίως διότι κάποιος που είναι αναγνωρισμένος πολιτικός πρόσφυγας ΔΕΝ δικαιούται επιδόματα. Επιδόματα πιάνουν υποψήφιοι πολιτικοί πρόσφυγες μέχρι που να εξεταστεί η αίτηση τους τζαι μόνο μέχρι 6 μήνες. Τζαι τούτον διότι δεν τους αφήνουμε να δουλέψουν τζαι δεν έχουμε χώρο να τους βάλουμε να μείνουν μέχρι να εξεταστεί η αίτηση τους. Τούτος εν νόμος που εσύ σαν βουλευτής εψήφισες, ή αν δεν εψήφισες, οφείλεις να γνωρίζεις. Τωρά, αν ήταν σε κάποιο στοπ λιστ ήταν να πάει να δει ένα ματς μάππας τζαι να έρτει έρτει πίσω; Κάτι εν πάει καλά… Τζαι καλάν εγώ κ. Κουλία εν μπορώ να τα ελέγξω τούτα τα πράματα, εσύ; Αφού λαλείς πράματα που εν κολλούν τζαι λαλείς τα σαννα τζαι ήμαστεν στον καφένεν…. εννα σε πιστέψω; Τζαι αν είναι πολιτικός πρόσφυγας που έπιασεν άσυλο δηλ. εν αδύνατο να φύει που την χώρα; Η πολιτική για τούτα ούλα που συνεχώς φκαίνεις τζαι λαλείς εψηφήστικεν που την βουλή τζαι εφαρμόζεται που τους υπουργούς….. ας το χωνέψουμεν επιτέλους. ΑΝ δεν είναι οκ τα πράματα ο κ. Κουλίας εν εξίσου υπεύθυνος όσο οι υπουργοί που συνεχώς κατηγορεί.

Αλλά εντζαι φταίεις εσύ… αμά σου διούν βήμα τζαι μετά βάλλουν το στες κύριες ειδήσεις στο σιγμα-λάιβ… τι να πεις;

Τζαι πάμε στο δεύτερο θέμα: οι ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας. Καταδικασμένοι που το σύνολο της κοινωνίας με τις εφημερίδες να ψάχνουν τρόπους να τους μειώσουν δημοσιεύοντας τους μισθούς τους. ΟΚ, ρε παιδίν μου κάποιος πιάνει 120 χιλιάδες (αν τζαι πάλε δεν πιστεύω τίποτε έτσι απλά – ιδιαίτερα που πολιτικούς τζαι μετά που δημοσιογράφους). Ας δούμε λίο τι γίνεται:

- Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι δεν θα έπρεπε να παγοποιηθούν τζαι μειωθούν οι δικοί τους μισθοί διότι δεν πληρώνονται απευθείας που το κράτος. Ισχυρίζονται ότι τα έσοδα που τα αεροσκάφη που προσγειώνονται στην Κύπρο – δεν κατάλαβα ακριβώς, αλλά κάποιο είδους δικαιώματος προσγείωσης – τους πληρώνουν. Τούτο σημαίνει, ας πούμε, ότι αν έρτει αν ένας δημόσιος υπάλληλος τζαι πει ότι ο μισθός του καλύπτεται που το Χ έσοδο του κράτους δεν ισχύουν γι’ αυτόν ότι ισχύει για ούλους τους άλλους;

- Που την άλλη – όπως πάντα – δεν σκεφτόμαστε τίποτε λογικά τζαι ήρεμα. Μήπως υπάρχει λόγος που πιάνουν καλά λεφτά (απ’ ότι ξέρω εν κλίμακα Α8-10-11 συν υπερωρίες τζαι βάρδυες); Εν μια δουλειά που εν έσιει αργίες, εν έσιει σαββατοκύριακα, εν μπορείς να πιάσεις το πρωί τηλέφωνον τζαι να πεις σήμερα εν είμαι καλά εν θα έρτω γραφείο. Εν βάρδυες τζαι εν θέση ευθύνης. Μήπως τα μέτρα που παν να εφαρμοστούν επηρεάζουν δυσανάλογα κάποια άτομα που δουλεύουν κυρίως υπερωρίες. Για να έκαμνα έτσι δουλειά με έτσι ώρες – ήταν να θέλω κάτι παραπάνω… αν τα φύουν μπορεί να μεν θέλω να δουλεύκω βάρδυες τζαι υπερωρίες…

Τέλος, ακούσαμε τον μισθό του τοπ – του πιο παλιού, πιο έμπειρου κτλ ελεγκτή. Εν σαν να ακούστηκε ο μισθός του CEO της εταιρείας που δουλεύκετε τζαι να σας κατηγορούν ούλους ότι πιάνετε πολλά λεφτά – μπορεί να εν 100 000 ο μισθός του τζίνου, αλλά ο μέσος όρος να εν 5000. Γιατί πιστεύκουμε τόσο εύκολα, τζαι κατηγορούμε με τόσο μένος σε τούντην την κοινωνία; Χωρίς να βάλουμε αν μη τι άλλο τον εαυτό μας σε τζίνη τη θέση.

Δεν ξέρω ποιός έχει δίκιο… αλλά σίγουρα τα άρθρα που κατηγορούν τζαι καλούν τους ελεγκτές να λογικευτούν εν οι συνήθεις κατηγορίες εναντίον ατόμων (δημ.υπαλλήλων) που σαν άτομα πολλές φορές δεν μπορούν να φτιάξουν ένα σύστημα. Είμαστε απίστευτα μαννός τζαι ευκολόπιστος λαός, τζαι κατηγορούμε τζαι κρίνουμε απίστευτα εύκολα πράματα που δεν κατέχουμε. Ο κ. Κουλίας προφανώς εν καλό αντιπροσωπευτικό δείγμα.